100-lecie Szkoły Włókienniczej

Zespół Szkół Zawodowych w Bielawie swoje początki ma już w końcu XIX w., kiedy to 12 sierpnia 1897 r. ówczesny Zarząd gminy podjął uchwałę: "Jednogłośnie postanawia się, aby w miejscowości BIELAWA zorganizować Zawodową Szkołę Tkacką". W tej sprawie wystosowano pismo do Ministerstwa Przemysłu i Handlu.

Uroczyste otwarcie szkoły następuje 15 października 1900 r. Tego samego dnia rozpoczęły się zajęcia lekcyjne na wydziale tkackim. Wydział hafciarski i konfekcji bieliźniarskiej zainaugurował nauczanie w trzy miesiące później, a wydział farbiarski od nowego roku szkolnego. Program nauczania obejmował: maszynoznawstwo, artymetykę zawodową, materiałoznawstwo, chemię, farbiarstwo i apreturę, naukę o splotach tkackich z wzornictwem, prawo, arytmetykę, język niemiecki, hafciarstwo, roboty ręczne, konfekcję bieliźnianą. Pierwszym dyrektorem szkoły był Fryderyk Brenger. W 1929 roku szkoła liczyła 238 słuchaczy w 14 oddziałach. Stan ten utrzymał się do wybuchu II wojny światowej.

Historia szkoły polskiej rozpoczyna się 15 września 1946 r., kiedy to z inicjatywy Zarządu Okręgu Włókniarzy (wówczas miał on siedzibę w Bielawie) na mocy zarządzenia Centralnego Zarządu Przemysłu Włókienniczego w Łodzi otwarto szkołę, której nazwa brzmiała: Szkoła Przemysłowa Państwowych Zakładów Przemysłu Bawełnianego w Bielawie. Siedzibą szkoły stały się budynki Zawodowej Szkoły Włókienniczej przy ul. Stalina i Pięknej (dziś Żeromskiego i Bohaterów Getta). Szkoła liczyła 176 uczniów w trzech oddziałach. Pierwszymi jej dyrektorami byli S. Lilpop i M. Zylber.


[Powrót]

Poprawiony ( Środa, 08 Styczeń 2014 16:27 )